۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «MCAT» ثبت شده است

کنکور پزشکی کانادا (MCAT) - قسمت پنجم

هفته‎ی پیش ننوشتم چون دروغ چرا، خیلی وقت نکردم که برای MCAT درس بخونم...

استرس!
دیگر به شدت سطح استرسم بالا رفته. الان 4 روز هست که بدون وقفه هر شب مدیتیشن انجام میدم که تا جایی که میتونم این استرس رو کنترل کنم. میدونم که تمرین با استرس به هیچ دردی نمیخوره. مخصوصا برای قسمت CARS که فکر آزاد باعث میشود که پیشرفت کنم.

هفته ی پیش هم کلا نتونستم باشگاه برم. اشتباه خودم بود که آخرین باری که رفتم چون عجله داشتم خوب بدنم را گرم نکردم و به کمرم آسیب زدم. برای اون 3 روز هم مجبور شدم خونه بمونم و خیلی تحرک نداشته باشم! ورزش خودش خیلی باعث کم شدن استرس میشه و برای من مخصوصا فشار های ذهنیم رو به فشار های فیزیکی تبدیل میکنه که خیلی بیشتر قابل تحمل است! من ترجیح میدم بدنم درد داشته باشه تا ذهنم خسته باشه!

اقتصاد، سیاست، دلار

یکی از بزرگترین استرس های زندگی مهاجران در خارج از ایران وضعیت اقتصادی و قیمت دلار است. در یک جمله کیفیت زندگی مهاجران به شدت به قیمت دلار در ایران مربوط میشه. مخصوصا افرادی که هنوز منبع درآمدشان از ایران است. مثلا قیمت 1 لیتر بنزین که 1 دلار است امروز 4،000 تومان و هفته ی بعد 8،000 تومان میشود. چطور میشود اینگونه برای آینده برنامه ریزی کرد؟

در این دوران سخت با هر ایرانی در کانادا صحبت کنید بحث به دلار کشیده میشود! و این خودش باعث یک فشار ذهنی سنگین میشود. دور شدن از این اخبار و اوضاع هم بسیار سخت است ولی از آنجایی که من خیلی دیگر برای امتحانم وقتی ندارم، تصمیم گرفتم که کاملا ارتباط خودم را با بقیه مهاجران، کانال ها و گروه های تلگرام، و اخباری از این قبیل قطع کنم. واقعا دیگر چاره ای نیست. خدا رو شکر پس انداز ناچیزی در حساب بانکیم دارم که بتونم این 2 ماه رو بدون دغدغه فکری زندگی کنم. الان مهمترین چیزی که من باید برایش انرژی بگذارم امتحانم است. خوش بین هستم که مسائل مالی رو میشه در آینده بعد از امتحان حل کرد.




این قسمت رو کوتاه نوشتم، ولی بالاخره نوشتم!!


این رو باید دیروز مینوشتم ولی راستش کمی از خودم ناراحت بودم برای همین جرات نمیکردم خیلی به هفته ای که گذشت فکر کنم و راجع بهش بنویسم! کمی کم کاری کردم این هفته، و نمیدونم که چرا خودم را مشغول کارایی کردم که ربطی به اهداف من نداشت...شاید چون یک بار نمره ی خوب گرفتم فکر کردم دیگه سختی های راه تموم شده؟ نمیدونم والا...

در آخر ممنون از شمایی که این متن رو تا انتها خوندید و مرسی از پیام های زیباتون که برام مینویسید. باعث دلگرمیست :)

  • آروین اردکانی
  • دوشنبه ۸ مرداد ۹۷

کنکور پزشکی کانادا (MCAT) - قسمت چهارم

برای دیدن بقیه قسمت های این مجموعه از روزنوشت های من اینجا را کلیک کنید.

این هفته نیز گذشت ...
 

خبرهای خوب!

جمعه یک امتحان آزمایشی MCAT دادم برای اینکه عملکرد خودم و میزان پیشرفتم تا اینجا رو بسنجم. باید اعتراف کنم که با اینکه امتحان آزمایشی بود ولی خیلی قبلش استرس داشتم! میترسیدم از اینکه پیشرفتی در نمره ام نبینم. آنطوری یعنی تمام تلاش هایم در این 2 ماه و نیم الکی می‎بود...

خلاصه هرطور بود امتحان رو دادم. بعد از 7 ساعت و وقتی آخرین سوال را جواب دادم، قبل از اینکه نمره ام رو نگاه کنم از پشت لپتاپ بلند شدم و پیش خودم فکر کردم:

«خوب آروین، امتحان رو تموم کردی. دیگه چه خوب بوده و چه بد کاری از دست تو برنمیاد. الان قراره نمرت رو ببینی. اگر الان نمرت هنوز برای "کارز" حدود 122/123 بود، 2 راه پیش روت داری که باید یکی رو انتخاب کنی. یا میتونی بزاری آروینِ ناامید باز با افکار مزخرف تمرکزت رو از بین ببره و احساس بدی بهت بده، یا میتونی احساساتت رو کنترل کنی، سریع باهاش کنار بیای و از نتیجه این امتحان به عنوان دلیلی برای تلاشِ هرچه بیشتر استفاده کنی.»


این حرف ها را با خودم مرور کردم، راه دوم را انتخاب کردم و نمره ام را دیدم.

  • آروین اردکانی
  • دوشنبه ۲۵ تیر ۹۷

کنکور پزشکی کانادا (MCAT) - مقدمه و قسمت اول!

حتما متوجه شدید که یه مدتی هست خیلی کمتر بلاگ مینویسم. واقعیتش اینه که در حال درس خواندن و آماده شدن برای امتحان ورودی دانشگاه های پزشکی کانادا و آمریکا به نام (MCAT (Medical College Admission Test هستم.

الان تقریبا 2 ماه است که برای این امتحان درس میخوانم و امتحانم 25 مرداد یعنی دقیقا 53 روز دیگه است ولی هنوز اصلا از خودم و نمره ام در امتحان های آزمایشی راضی نیستم...

از سر ناچاری و فشار ذهنی زیادی که این امتحان روی من گذاشته تصمیم گرفته ام که از این هفته شروع کنم و هر شنبه در رابطه با پیشرفتم بنویسم و از حمایت شما هم کمک بگیرم تا بتوانم شاخ این غول را بشکنم...! چیزی که من متوجه شدم اینه که پست هایی که برای این بلاگم مینویسم (علاوه بر اینکه امیدوارم مطالبش برای شما مفید و به درد بخور باشد) به شدت به رشد فردی و پیشرفت خودم در زندگی میکند! مثلا خودم خیلی بیشتر از قبل شکرگزاری میکنم، بیشتر فعالیتم را در شبکه های مجازی کنترل میکنم و کلا بیشتر تلاش میکنم که امروز آدم بهتری از دیروزم باشم. از این رو واقعا امیدوارم که این روند فکر کردن بیشتر و نوشتن درباره این امتحان و عادت های روزانه ام به من کمک کند که به بهترین نحو و با بیشترین آمادگی در این امتحان شرکت کنم...

همچنین از شما هم میخواهم که اگر میشه من رو بیشتر به چالش بکشید! اگر شما هم در امتحاناتِ این چنین (مثل کنکور یا آیلتس) شرکت کرده اید و نظر یا پیشنهادی برای من دارید، حتما با من به اشتراک بگذارید :)

مقدمه

خب بگذارید در ابتدا بیشتر درباره سیستم ورود به دانشگاه های پزشکی در کانادا و آمریکا بگویم.
در کانادا و آمریکا، قانون این است که افرادی که میخواهند وارد دانشکده پزشکی شوند باید ابتدا 4 سال یک مدرک کارشناسی (لیسانس) در هر رشته ای که دوست دارند بگیرند و بعد با آن مدرک برای دانشگاه ها اقدام کنند. در اینجا مانند ایران نمیشود با کنکور و بعد از دبیرستان مستقیم وارد دانشگاه شد.

بعضی ایرانی ها که با سیستم خودمان آشناییت دارند این 4 سال لیسانس را در اینجا وقت تلف کردن و بیهوده میدانند. ولی من به شخصه اینطور حس نمیکنم. به نظر من در این 4 سال این فرصت به دانشجویان داده میشود تا از شغل پزشکی مطمئن شوند و با دید بازتری برای آینده خود تصمیم بگیرند. همچنین این 4 سال زمان خیلی خوبی برای رشد و توسعه فردیست که مهارت های آموخته شده به شدت در سال های آتی زندگی به درد میخورند (البته اگر کسی دنبالش باشد و این 4 سال را فقط به درس خواندن نگذراند!).

  • آروین اردکانی
  • يكشنبه ۳ تیر ۹۷
ممکن است در این بلاگ جوابِ پپیچیده ترین سوال هایتان را بگیرید و مطالبی را بیاموزید که بتوانید با استفاده از آن ها بزرگترین مشکلات زندگی خود را حل کنید.
یا ممکن است در مقابل، با تمام مطالبی که در رابطه با آن ها صحبت میشود مخالفت داشته باشید.
در هر دو مورد این را بدانید که تنها نجات دهنده‌ی زندگی شما خودتان هستید.
نه من (نویسنده)، و نه هیچکس دیگر نمیتواند برای زندگی شما تصمیم بگیرد. شما خودتان تنها کسی هستید که کلید تمامِ در ها را دارید.
من امیدوارم که با استفاده از این بلاگ بتوانید آن کلید را پیدا کنید...
به بلاگ منِ نجات دهنده خوش آمدید :)
راه های ارتباطی